عازم کربلا
ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۸ تیر ۱۳۸٩  

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز ساعت 4 بعدازظهر ان شااله به مدد آقا راهی کربلا می شوم التماس دعا خیر

نایب الزیاره همه دوستداران اهل بیت هستم دعا کنید ان شااله با معرفت زیارت کنم. حلال کنید

سپه سالار لشگر من برادر من برادر من مه در خون شناور من برادر من برادر من برادر دلاور کو علمت علمت علمت چگونه رسانم بر حرمت حرمت حرمت التماس دعا



 
اخلاص عطیه ای که به شهدا عطا شد
ساعت ۱٢:۱٩ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۱ تیر ۱۳۸٩  

اخلاص عطیه ای که به شهدا عطا شد ؛ همه بدبختی ما از نداشتن اخلاص است ؛ تهی نشدن از من ها و منیت ها ، از دنیا و هوا ، از بنده ها و ریا ، از عجب و گناه

شهدا را خلوص نیت و عقیده به مقام والای شهادت رساند هدف از غیر بریدن رضای او دیدن و برای او دویدن

گمشده امروز ما مدعیان تنها اخلاص است شاید برویم بدویم بر سر و سینه بزنیم اما اخلاص چیز دیگری است اخلاص که باشد همه چیز هست و اگر نباشد هیچ چیز رنگ رو ندارد

دینداری ما در گرو خلوص است ؛ دل به او دادن سر به ذاتش سپردن تهی شدن و کربلایی شدن یا خدایی شدن

خلوص در ظاهر نیست در پوشش نیست در رفتار نیست در نیت عقیده و کردار است

بسیج لشگر مخلص خدا بود چون جایگاه خالص ترین مردان خدا بود نه در مقام ظاهر بلکه در مقام باطن و عبودیت

کجاست آنهمه اخلاص بسیجیان خمینی و یاران صدیق حسین ع ، کربلاییان راه خدا کجا رفت تاثیر اخلاص و سوز دعایشان

از اخلاص بود که شهید نظر می کنذ به وجه الله و واقعا نظر می کند به باطن اشیا و اذکار

به روح بندگی به روح تعالی  به ذات خداوندی



 
شهدا شرمنده ایم
ساعت ٢:٠٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٠ تیر ۱۳۸٩  

ای شهدا ای آنانی که زبانزد ملکوتیان عالم بودید از اینکه ما نیز قدم در راه شما ننهادیم و فقط دم از نام شما زدیم شرمنده ایم

ای شهدا ای آنانی که مثل همه جوانان دیگر این مرز و بوم شما نیز آرزو داشتید علایق داشتید عاشق می شدید و دنبال پیشرفت بودید از شما خحالت می کشیم جرا که آرزوهای شما ؛علایق شما از بند هواهای نفسانی رهیده شده بود و به سوی لقا الهی رهنمون شد ، بله شما عاشق شدید اما قبل آن عارف شدید زاهد شدید و آخر هم خدایی شدید و پیشرفت کردید چون از تعلقات پست کم ارزش چشم پوشی کردید و پیشرفت را در مطاع دنیا جستجو ننمودید بلکه آنرا در اتصال به ذات لایزال حضرت حق یافتید و عاشقانه بسویش شتافتید ولی حال آنکه ما غرق در آرزوهای دور دراز و علایق پوچ و سراب مانند دنیایی و مادی شدیم و  عشق را در مطامع و کالاهای بی ارزش دنیا جستجوگر شدیم پیشرفت را در افزودن بر داشته های دنیایی و نه کسب معرفت دانستیم ارضا شهوات را بر رسیدن به کمال و خودسازی ترجیح دادیم .

شهدا ما شرمنده ایم چرا که نمک زندگی امروز ما از سرخی خون شما بود اما ما نمک را خوردیم و نمکدان را شکستیم و حرمت صاحب خانه را حفظ نکردیم