سیره شهدا
ساعت ٤:٠٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٧ شهریور ۱۳۸٧  

سلام

سلام بر شما که با شهیدان خو گرفته اید شما که بوی شهدا را حس می کنید سلام بر دلهای نزدیک به شهدا سلام بر شما که آرمانتان ادامه راه شهداست.

راستی گفتم ادامه راه شهدا اما چگونه؟ ادامه راه شهدا چیست؟

امروز در شهرها و روستاها و محلات مختلف کشور یادواره ها مراسمات بزرگداشت و سالگرد های بسیاری در وصف شهدا برگزار می شود که جای تقدیر بسیار دارد.

اما آیا واقعا ادامه راه شهدا در برگزاری یک یادواره شهدا خلاصه می شود و با یک یادواره شهدا ما راه آنان را ادامه داده ایم ،به راستی اینگونه است؟؟

متاسفانه تصور بس نادرستی در اذهان جامعه ما بوجود آمده که تا می گوییم باید راه شهدا را ادامه دهیم سریع به فکر برگزاری یک یادواره شهدا یا مراسم و ... می افتیم ولی حقیقتا راه شهدا با این قبیل برنامه ها ادامه می یابد البته نفس برگزاری کار بسیار مقدس و والایی است اما اینها باید مقدمه باشد مقدمه ای برای فرهنگ سازی و معرفی سیره عملی و خلق و خو شهدا به اجتماع.

 

واگر می خواهیم این امر تحقق یابد در ابتدا باید طینت مرام و مسلک شهدا را به خود بشناسانیم و راه و روش آنان را در طول زندگی خویش در پیش گیریم.

وگرنه حرف زدن از شهدا زیاد سخت نیست بلکه خیلی هم آسان است،پس  یادواره شهدایی مورد قبول خداوند است و شادی ارواح طیبه شهدا را منجر می گردد که فضای عمومی یک محله یک شهر و روستا را تحت تاثیر سیره الهی شهدا قرار دهد و افراد یک جامعه را به سمت اخلاق شهدا سوق دهد نه اینکه مبالغی خرج شود و مراسمی برگزار شود فقط برای برگزار شدن و دیگر نه اثر و نه تحولی و نه...

شهدا را بشناسیم تا ادامه دهنده راهشان باشیم برای رفع تکلیف برنامه برگزار نکنیم ارزش شهدا بسیار بالاتر از اینهاست شهید با خونش همه چیز را دگرگون می کند جامعه را اصلاح می کند با معرفی سیره شهدا جامعه را اصلاح  کنیم.

 

 



 
درباره ماه رمضان
ساعت ۳:۱٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۸ شهریور ۱۳۸٧  

درباره ماه رمضان

    رمضان اسمى از اسماء الهى مى‏ باشد و نبایست‏به تنهائى ذکر کرد مثلا بگوئیم، رمضان آمد یا رفت، بلکه باید گفت ماه رمضان آمد، یعنى ماه را باید به اسم اضافه نمود، در این رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) گوش فرا مى‏ دهیمزندگی با شهدا
    
    
رمضان از اسماء الله است
    
هشام بن سالم نقل روایت مى‏ نماید و مى‏ گوید: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (علیهما السلام) بودیم، پس سخن از رمضان به میان آوردیم.
    
    
فقال علیه السلام: لا تقولوا هذا رمضان، و لا ذهب رمضان و لا جاء رمضان، فان رمضان اسم من اسماء الله عز و جل لا یجیى و لا یذهب و انما یجیى‏ء و یذهب الزائل و لکن قولوا شهر رمضان فالشهر المضاف الى الاسم و الاسم اسم الله و هو الشهر الذى انزل فیه القرآن، جعله الله تعالى مثلا و عیدا و کقوله تعالى فى عیسى بن مریم (علیهما السلام) و جعلناه مثلا لبنى اسرائیل.
    
    
امام علیه السلام فرمود: نگوئید این است رمضان، و نگوئید رمضان رفت و یا آمد، زیرا رمضان نامى از اسماء الله است که نمى‏ رود و نمى‏ آید که شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏ رود و مى‏ آید، بلکه بگوئید ماه رمضان، پس ماه را اضافه کنید در تلفظ به اسم، که اسم اسم الله مى‏ باشد، و ماه رمضان ماهى است، که قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عید قرار داده است همچنانکه پروردگار بزرگ عیسى بن مریم (سلام الله علیهما) را براى بنى اسرائیل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (علیه السلام) روایت‏شده که حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لکن قولوا شهر رمضان فانکم لا تدرون ما رمضان‏» شما به راستى نمى‏ دانید که رمضان چیست (و چه فضائلى در او نهفته است)  
    
واژه رمضان و معناى اصطلاحى آن
    
رمضان از مصدر «رمض‏» به معناى شدت گرما، و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است، انتخاب چنین واژه‏اى براستى از دقت نظر و لطافت‏خاصى برخوردار است. چرا که سخن از گداخته شدن است، و شاید به تعبیرى دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بى امانش،زیرا که رمضان ماه تحمل شدائد و عطش مى‏ باشد، عطشى ناشى از آفتاب سوزان یا گرماى شدید روزهاى طولانى تابستان.
    
    
و عطش دیگر حاصل از نفس سرکشى که پیوسته مى‏ گدازد، و سوزشش براستى جبران ناپذیر است.
    
    
در مقایسه این دو سوزش، دقیقا رابطه عکس برقرار است، بدین مفهوم که نفس سرکش با چشیدن آب تشنه‏تر مى گردد، وهرگز به یک جرعه بسنده نمى‏ کند، و پیوسته آدمى را در تلاش خستگى ناپذیر جهت ارضاى تمایلات خود وا مى‏ دارد. و در همین رابطه است که مولوى با لطافت هرچه تمامتر این تشبیه والا را به کار مى‏ گیرد و مى‏ گوید:
    
    
آب کم جو تشنگى آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست تا سقا هم ربهم آید جواب تشنه باش الله اعلم بالصواب زین طلب بنده به کوى حق رسید درد مریم را به خرما بن کشید .

 


    
اما از سوى دیگر، عطش ناشى از آفتاب سوزان سیرى پذیر است، و قانع کننده.
    



 
مبارک باد آمد ماه روزه
ساعت ۳:۱٦ ‎ب.ظ روز جمعه ۸ شهریور ۱۳۸٧  

مبارک باد آمد ماه روزه

مبارک باد آمد ماه روزه مبارک باد آمد ماه روزه رهت‏خوش باد اى همراه روزه شدم بر بام تا مه را ببینم که بودم من به جان دلخواه روزه نظر کردم کلاه از سر بیفتاد سرم را مست کرد آن ماه روزه مسلمانان سرم مست است از آن روز زهى اقبال و بخت و جاه روزه بجز این ماه ماهى هست پنهان نهان چون ترک در خرگاه روزه بدان مه ره برد آن کس که آید در این مه خوش به خرمنگاه روزه رخ چون اطلسش گر زرد گردد بپوشد خلعت از دیباى روزه دعاها اندرین مه مستجابست فلک‏ها را بدرد آه روزه چو یوسف ملک مصر عشق گیرد کسى کو صبر کرد در چاه روزه سحورى کم زن اى نطق و خمش شو ز روزه خود شوند آگاه روزه بیا اى شمس دین و فخر تبریزتو اى سر لشکر اسپاه روزه (1)

پى‏نوشت:

کلیات دیوان شمس تبریزى با مقدمه بدیع الزمان فروزانفر صفحه 874.

روزه، درمان بیماریهاى روح و جسم

سیدحسین موسوى‏راد لاهیجى



 
ماه رمضان
ساعت ۳:۱٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۸ شهریور ۱۳۸٧  

ماه رمضان

ماه رمضان نهمین ماه از ماههای قمری و بهترین ماه سال است. واژه رمضان از ریشه «رمض» و به معنای شدت تابش خورشید بر سنگریزه است.
می‌گویند چون به هنگام نامگذاری ماه های عربی، این ماه در فصل گرمای تابستان قرار داشت، ماه «رمضان» نامیده شد، ولی از سوی دیگر، «رمضان» از اسماء الهی است. این ماه ماه نزول قرآن و ماه خداوند است و شب‌های قدر در آن قرار دارد. فضیلت ماه رمضان بسیار زیاد و نامحدود است.

به برخی از حوادث و رویدادهای مهم این ماه اشاره می‌شود:
وفات حضرت خدیجه در دهم رمضان سال دهم بعثت.
ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام نیمه رمضان سال دوم هجرت.
جنگ بدر در سال دوم هجرت.
فتح مکه در سال هشتم هجرت.
مراسم عقد اخوت و پیمان برادری میان مسلمان، و ایجاد اخوت اسلامی بین پیامبر و امام علی علیه السلام.
بیعت مردم به ولایت‌عهدی امام رضا علیه السلام در سال 201 قمری.

منابع :
هدایة الانام الی وقایع الایام، محدث قمی، ص 21



 
خطبه پیامبر(ص) در روز آخر شعبان
ساعت ۳:۱۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۸ شهریور ۱۳۸٧  

خطبه پیامبر(ص) در روز آخر شعبان

سلمان فارسى رحمه الله فرمود: «خطبنا رسول الله صلى الله علیه و آله فى آخر یوم من شعبان، فقال یا ایها الناس قد اظلکم شهر عظیم مبارک، شهر فیه لیلة خیر من الف شهر، جعل الله صیامه فریضة و قیام لیله تطوعا، من تقرب فیه بنافلة من الخیر کان کمن ادى فریضة فیما سواه، و هو شهر الصبر، و الصبر ثوابه، الجنه، و شهر المواسات و شهر یزاد فى رزق المؤمن، و شهر اوله رحمة،و اوسطه مغفرة، و آخره عتق من النار، و هو للمؤمن غنم و للمنافق غرم‏» (1)

ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است

حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پیامبر(صلى الله علیه و آله) براى ما خطبه‏اى در فضیلت ماه رمضان قرائت فرمود: و در خطاب خویش به ما فرمود: اى مردم براستى سایه افکنده بر سر شما ماه بزرگ مبارکى، ماهى که در او شبى است که از هزار ماه بهتر است، که خداوند روزه‏اش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، کسى که تقرب بجوید به خداوند،به انجام نافله خیرى، مثل آن است که در غیر ماه رمضان فریضه‏اى انجام داده باشد، و این ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است.

و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، که رزق مؤمن در او زیاد مى‏گردد، و ماهى است که اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و این ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.

پى‏نوشت:

1- مستدرک الوسائل مرحوم نورى نقل از وقایع الایام، ص 436.

روزه، درمان بیماریهاى روح و جسم صفحه 69

سید حسین موسوى راد لاهیجى