ارزش مجاهد در راه خدا
ساعت ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۳ اردیبهشت ۱۳۸٦  

جهاد در راه خدا، ترازوئى براى سنجش ايمان است، به درستى كه در آن موقعيّت هر كس خود را بهتر از سابق خواهد شناخت و ميزان دلبستگى و وابستگى خود را به دنيا و آنچه در اوست، خواهد دانست، در راه خدا از جان گذشتن ارزشى بسيار دارد، تا جائى كه وقتى حضرت اميرالمؤمنين(ع) براى حفظ پيامبر خدا از جان خويش مى گذرد، اين آيه شريفه در شأن او نازل مى شود: وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ آيه 207 سوره بقره «بعضى از مردم جان خود را در برابر خشنودى خدا مى فروشند، و خداوند نسبت به بندگانش مهربان است». (ابن عباس نقل مى كند، كه اين آيه درباره حضرت على(ع) نازل شده است، در «ليلة المبيت» پيامبر از دست مشركين به غار پناه مى برد و حضرت اميرالمؤمنين(ع) به جاى پيامبر، در بستر او مى خوابد و دشمن به تصور اينكه پيامبر در خانه است، خانه را محاصره مى كند...) اين جهاد در راه خدا است كه صداقت هر كس را نشان مى دهد، در اين آيه شريفه دقّت كنيد كه خداوند عاقبت مؤمنين راستگو را چگونه توصيف مى كند: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ آيه 15 سوره حجرات «همانا مؤمنان (واقعى) كسانى هستند كه به خدا و رسول او ايمان آورده، پس از آن هيچگاه شك به دل راه ندادند و در راه خدا با مال و جانشان جهاد كردند، ايشان به حقيقت راستگو هستند». و اينان كه ايمان آورده و هجرت نموده و به جهاد برخواسته اند منتظر رحمت پروردگار خويش هستند. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أُوْلَـئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللّهِ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ آيه 218 سوره بقره «آنان كه ايمان آوردند و از وطن خود مهاجرت كردند و در راه خدا جهاد نمودند، آنان اميدوار و منتظر رحمت خدا باشند كه خدا بر آنها بخشاينده و مهربان است». بى شك كسانى كه خواب را بر خود حرام كرده، در راه خدا دل از خانه و آشيانه شسته اند و راهى جبهه ها گشته اند، بر كسانى كه از علائق دنيوى نبريده، در خانه هاى خويش راحت آرميده اند، برترى بسيار دارند، قرآن مجيد به اين نكته اشاره مى فرمايد: لاَّ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُوْلِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُـلاًّ وَعَدَ اللّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً (95) دَرَجَاتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللّهُ غَفُوراً رَّحِيما ًسوره نساء، آيات 95 - 96 «هرگز، مؤمنانى كه (بدون هيچ عذرى مانند نابينائى و مرض و غيره) جهاد را ترك نمايند با آنان كه به مال و جان در راه خدا جهاد كنند (در مراتب ايمان، يكسان نخواهند بود، خدا مجاهدان فداكار به جان و مال را بر نشستگان، از حيث مرتبه و مقام بلندى و برترى بخشيده است و همه اهل ايمان را وعده نيكو (كه دخول در بهشت است) فرموده است و مجاهدان را بر نشستگان به اجر و ثوابى بزرگ برترى داده است * اين درجات (و برترى رتبه ها) از نظر بخشايش و رحمت است كه خدا (درباره خلق آمرزنده و مهربان است». 1ـ قال رسول الله(ص): «إنَّ أوَّلَ مَنْ قاتَلَ فى سَبيل اللّهِ إبراهيمُ الخليل حَيثُ أسَرَتِ الرّومٌ لُوطاً، فَنَفَرَ إبراهيمُ(ع) واسْتَنْقَذَهُ مِن أيدِيهِمْ». (مستدرك الوسائل، ج 2، ص 242 - بحارالانوار، ج 100، ص 16 - نوادر راوندى، ص 23.) «اولين كسى كه در راه خدا قتال و جنگ نمود، ابراهيم خليل بود، هنگامى كه لشكريان روم، لوط را به اسارت گرفتند، پس ابراهيم به كمك او شتافت (جنگ كرد) و او را از دست آنها نجات داد». 2ـ عن جعفر عن ابيه(ع) قال: «أوَّلُ مَنْ قاتَلَ إبراهيمُ(ع) حَيثُ أسَرَتِ الرّومٌ لُوطاً، فَنَفَرَ إبراهيمُ(ع) حتّى اسْتَنْقَذَهُ مِن أيدِيهِمْ...». (وافى، ج 2، جزء 9، ص 27.) حضرت امام صادق از حضرت امام محمد باقر(ع) نقل مى كند كه فرمود: «اولين كسى كه قتال كرد، ابراهيم(ع) بود، هنگامى كه لشكريان روم، لوط را به اسارت گرفتند، پس از آن ابراهيم پيش رفت تا آنكه او را از دست آنها نجات داد». 3ـ و عن على(ع) أنّه قال: «أوَّلُ مَن جاهَدَ فى سَبيلِ اللّهِ إبراهيمُ(ع) أغارَتِ الرّومُ عَلى ناحِيَة فيهَا لُوطٌ(ع) فَأسَروهُ فَبَلَغَ ذلِكَ إبراهيمَ(ع) فَنَفَرَ فَاسْتَنْقَذَهُ مِن أيْديهِم وَ هوَ أوَّلُ مَن عَمِلَ الرّاياتِ عَلَيهِ أفضَلُ السَّلامِ». (بحار، ج 100، ص 51 - دعائم الاسلام، ج 1، ص 341). حضرت اميرالمؤمنين(ع) مى فرمايد: «اول كسى كه جهاد در راه خدا كرد ابراهيم(ع) بود، در وقتى كه روميان مكانى را مورد تاخت و تاراج قرار دادند كه لوط(ع) در آنجا بود، پس او را به اسارت خويش در آوردند، اين خبر به ابراهيم(ع) رسيد پس از آن ابراهيم جلو رفت و (با اقدام جهادى خود) او را از دست آنان نجات داد و او اوّل كسى است كه پرچم را به عمل آورد (ساخت و به دست گرفت)، بر او بهترين سلام ها باد. 4ـ قال رسول اللّه(ص): «مَثَل المُجاهِدينَ فِى سَبيلِ اللّهِ كَمَثَلِ القائِمِ القانِتِ لا يَزالُ فى صَومِهِ وَ صَلاتِهِ حتّى يَرْجِعَ إلى أهلِهِ». (مستدرك الوسائل، ج 2، ص 243. پيامبر اكرم(ص) فرمود: «مثل مجاهدين در راه خدا، مثل كسى است كه قائم و قانت (در حالت قيام و قنوت) باشد، و هميشه در روزه و نماز بوده باشد، تا آنگاه كه به سوى اهل و خانواده خويش بازگردد». 5ـ قال رسول اللّه(ص): «المُجاهِدونَ فى سَبيلِ اللّهِ قُوّادُ أهلِ الجَنّةِ». (مستدرك الوسائل، ج 2، ص 244). رسول خدا(ص) فرمود: «مجاهدان در راه خدا، رهبران اهل بهشت اند». 6ـ قال رسول اللّه(ص): «يَرْفَعُ اللّهُ المُجاهِدَ فى سَبيلِهِ عَلى غَيرِهِ مِأةَ دَرَجَة فِى الجَنَّةِ ما بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ كَما بَيْنَ السَّماءِ وَ الأرْضِ». (مستدرك الوسائل، ج 2، ص 244). پيامبر اكرم(ص) فرمود: «خداوند، مجاهد در راهش را بر غير او صد درجه در بهشت رفعت و بلندى بخشد، كه فاصله ميان هر دو درجه همانند فاصله ميان آسمان و زمين است... (كنايه از بلندى رتبه مجاهد در راه خدا است)». 7ـ قال النّبى(ص): «إنَّ اللّهَ يَدْفَعُ بِمَن يُجاهِدُ عَن مَن لا يُجاهِدُ». (مستدرك الوسائل، ج 2، ص 243). پيامبر اكرم(ص) فرمود: «همانا خداوند (بلاها و... را) از كسى كه جهاد نمى كند، به واسطه كسى كه جهاد مى كند دور مى كند». 8ـ قال رسول اللّه(ص): «دَعا مُوسى وَ أمَّنَ هارونَ(ع) و أمَّنَتِ المَلائِكَةُ فَقالَ اللّهُ عزّوجلّ: اسْتَقيما فَقَد أُجيبَتْ دَعْوَتُكُما وَ مَن غَزَا فى سَبيلِ اللّهِ عَزَّوَجلَّ أُسْتُجيبَتْ لَهُ كَما أُسْتُجيبَتْ لَهُما إلى يَومِ القِيامَةِ». (مستدرك الوسائل، ج 2، ص 242.) پيامبر اكرم(ص) فرمود: «حضرت موسى(ع) دعائى كرد، و هارون(ع) و ملائكه آمين گفتند، پس خداوند عزّوجل فرمود: پايدار باشيد، هر آينه دعاى شما را قبول مى كنم، و هر آن كس كه در راه خداوند عزّوجل جنگ كند، دعاى او قبول مى شود، همانطور كه دعاى آن دو (موسى و هارون) تا روز قيامت قبول شد». 9ـ عن أبى عبداللّه(ع) قال: «ثَلاثُةٌ دَعْوَتُهُم مُسْتَجابَةْ، أَحَدُهُمُ الْغازِى فِى سَبيلِ اللّهِ فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونَهُ». (وسائل الشيعة، ج 11، ص 13 - تهذيب، ج 6، ص 122 - وافى، ج 2، جزء 9، ص 9.) امام صادق(ع) فرمود: «دعاى سه كس پذيرفته مى شود، يكى از آنها رزمنده اى است كه در راه خدا مى جنگد، پس ببينيد چگونه جانشين او مى شويد؟». (مرحوم فيض كاشانى(ره) در بيان اين حديث مى فرمايد: يعنى كيف تكونون خليفة له فى أهله، هل تحسنون اليهم ام تسيئون - وافى، ج 2، جزء 9، - ص 9.) يعنى در غياب او چه مى كنيد، آيا مايه آزار و اذيّت او را فراهم مى كنيد يا نه؟ آيا از ارزشها و آرمانهاى او حمايت مى كنيد يا نه؟ و بالأخره با خانواده او چگونه رفتار مى كنيد؟ 10ـ عن أبى بصير، قال: «قُلْتُ لاِبى عَبدِاللّهِ(ع) أىُّ الْجِهادِ أفْضَلُ؟ فَقالَ: مَنْ عُقِرَ . جَوادُهُ وَ أهْرِيقَ دَمُهُ فِى سَبيلِ اللّهِ». (وسائل الشيعه، ج 11، ص 6 - فروع كافى، ج 1، ص 342 - وافى، ج 2، جزء 9، ص 10. ابوبصير مى گويد: «من به امام صادق(ع) عرض كردم، كدامين جهاد برتر است؟ فرمود آنكه اسبش (و مركبش) زخم بردارد و خون او در راه خدا ريخته شود (كنايه از سخت ترين نوع جهاد است)».

سيماى رزمندگان



 
از جزيره مجنون تا بهشت زهرا (س) شهید حاج عباس کريمي
ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۳ اردیبهشت ۱۳۸٦  

از جزيره مجنون تا بهشت زهرا (س)

در عمليات بدر، حاج عباس پس از سركشي سنگرهاي اطراف، به سنگر ديده‌باني بازگشت. در يك لحظه با شنيدن صداي مهيبي روي زمين دراز كشيدم خوب دقت كردم تا بدانم گلوله تانك كجا اصابت كرده ، خدايا چه مي‌بينم؟! توي اين سنگر حاج عباس بود! او را از سنگر بيرون كشيدم. تركشي پشت سرش را متلاشي كرده بود اما چشمهايش هنوز نگران بسيجيان بود. او را داخل قايق گذاشته و با سرعت به طرف پست امداد حركت كرديم. اما ديگر فايده‌اي نداشت همه چيز تمام شد ... قايق آرام به طر ف اورژانس حركت كرد در حاليكه حاج عباس با چهره‌اي معصوم در زير پتو آرميده بود. پيكر خوني و خيس او را داخل آمبولانس گذاشته و به سمت دوكوهه راه افتاديم و به نيت آخرين وداع، پيكر او را دور زمين صبحگاه طواف داده به سمت تهران حركت كرديم. عباس كريمي‌ روز 23/12/1363 و در سالروز شهادت حاج همت به او پيوست و اين تاريخ براي دومين بار در خاطره لشگر 27 محمد رسول الله (ص) جاودانه شد. 2 روز بعد پيكرش در كنار مزار شهيد اقارب‌پرست به خاك سپرده شد و بار ديگر مسافري از جزيره مجنون به بهشت زهرا (س) ميهمان گشت.



 
جشنواره فرهنگي هنري ره آورد سرزمين نور
ساعت ۱:٠٥ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٦  

ثبت نام مسابقه وبلاگ نویسی     دریافت فرم ثبت نام    درباره جشنواره 

 

شرایط شرکت در جشنواره:
چه کسانی می توانند در جشنواره شرکت کنند؟

جشنواره ره آورد سرزمین نور متعلق به آحاد مردم و همه‌‌ي كساني است که دلشان می‌خواهد به رزمندگان خود ادای دین کنند.

به منظور رعایت عدالت در داوری ها و بررسی منصفانه­، آثار رسيده در سه گروه سني نوجوان(دانش‌آموزي)، جوان(دانشجويي)و آزاد ، گروه بندي و داوري مي شود .


مهلت ارسال اثر به جشنواره:

علاقه مندان فرصت دارند تا پایان خرداد ماه، آثار خود را به دبیرخانه­ی دایمی جشنواره ارسال کنند.

زمان و مکان برگزاری جشنواره متعاقباً به اطلاع خواهد رسید.

بخش های جشنواره:
جشنواره در سال 1386 در هفت بخش برگزار می­شود:

1. خاطره نویسی
2.متن ادبی (دل­نوشته)
3.شعر
4.عکس
5.فیلم
6.وبلاگ

وبلاگ:

وبلاگ نویسانی که به موضوع دفاع مقدس و بازدید از مناطق عملیاتی علاقه­مند بوده و در این زمینه می توانند در بخش وبلاگ نویسی شرکت نمایند.
1 – حداکثر تاریخ ایجاد وبلاگ خرداد ماه 1386
2 – وبلاگ می تواند کار گروهی یا فردی باشد.
3 – وبلاگ می تواند تمامأ یا حداقل نیمی از آن به دفاع مقدس و راهیان نور اختصاص داشته باشد.
3_درتهیه ی می توان از عناصر گرافیکی،صوت،عکس،فیلم ونقاشی متحرک استفاده کرد.

کلید واژه :جشنواره وبلاگ نویسی ره آورد سرزمین نور.راهیان نور.بلاگ.وبلاگ.جشنواره.دفاع مقدس