شقايق هاي آتش گرفته
ساعت ۱٠:٤۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٥  

اي شقايق هاي آتش گرفته دل خونين ما شقايقي است كه داغ شهادت شما را در خو د دارد آيا آنروز نيز خواهد رسيد كه در وصف ما سرود شهادت بسرايند .

شهيد سيد مرتضي آويني 

اي كاش ما چندين آويني داشتيم شايد حالا اوضاع فرهنگي جامعه ما طور ديگري بود آري راويان كوي شهادت  چه زيبا از روزهاي زيباي حماسه سخن مي گويند اما افسوس كه پيام رسانان عاشوراي ۸ ساله كربلاي ايران وظيفه تاريخي خويش را در انتقال پيام عاشورايي شهدا اين ياران آخرالزماني حسين )ع( ادا ننمودند و بيرق شهيد آويني ها به زمين ماند

گويي اين جامعه امروز با پيام و خط سرخ شهيدان بيگانه شده اند و اين را بايد بدانيم كه ما مديونيم به آويني ها و شهداي كربلايي ايران .

بازماندگان شهدا در انتقال پيام شهدا زينب گونه و چون امام ساجدين عمل نكردند.

خيلي ها دم از شهدا مي زنند اما فقط حرف است و اين حرفها نمي دانم چرا دلنشين نمي شود شايد اخلاص رفته خوب كه مي انديشم مي بينم چقدر شهدا زيبا پيش بيني نمودند و شهيد بزرگوار حميد باكري چقدر زيبا وضعيت بازماندگا دفاع مقدس را  پيشگويي و تعبير نمودند 

شايد اين هم از آن عرفان شهدا بوده و اينگونه است كه بين ما و شهدا فاصله اي به اندازه زمين تا آسمان ايجاد شده

حال پس از سالها خيلي ها از دوري شهدا و مضامين عرفاني كربلا ايران دق مي كنند و ما هيچ نفهميديم و.........